กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 295 ฟังฉันพูด
“พิงก์...คุณ..”
“โค้ช ผมเข้าใจ วางใจได้ ผมจะฝึกให้เร็วที่สุด!” พิงก์เห็นขอบตาของโค้ชต้าฟู่แดงก่ำ รีบตบไหล่เขาแล้วปลอบหนึ่งประโยค
เซี่ยจิ่นหนิงชอบบรรยากาศของเอ็นด์มากจริง ๆ
ที่โฮป การสับเปลี่ยนผู้เล่นแบบต่าง ๆ เป็นเรื่องปกติมาก จะมีโอกาสเกิดฉากประหลาดแบบนี้ได้ยังไง?
โค้ชก็ไม่เหมือนโค้ช ผู้เล่นก็ไม่เหมือนผู้เล่น ไม่มืออาชีพเลย แต่ก็รักมันจริง ๆ
ในชุมชนหัวข้อของเอ็นด์
“พี่เซี่ยกลับเอ็นด์แล้ว วันนี้จะได้ลงสนามในการแข่งขันหรือเปล่านะ?”
“ผู้เล่นตำแหน่งป่าดรีม เซี่ยจิ่นหนิงลงสนาม!”
“ฉันคิดว่าเราไม่ควรฝากความหวังไว้กับเซี่ยจิ่นหนิง ยังต้องให้พวกน้อง ๆ ทำผลงานให้ได้จริง ๆ สิ