กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 46 สักวันหนึ่ง
“ฮือ ๆ ๆ คุณไม่เป็นอะไรใช่ไหม ฉันตกใจแทบตาย...” เหลียนหลี่กอดเซี่ยจิ่นหนิง น้ำตาเม็ดโตไหลร่วง
เซี่ยจิ่นหนิงเห็นเหลียนซินร้องไห้อย่างเศร้าใจ “ไม่เป็นไร ไม่ต้องร้องไห้แล้ว คนดี”
“มีด มีด รีบโทร 120!” เหลียนซินตัวสั่นเล็กน้อย น้ำเสียงก็สั่นเครือเหมือนจะร้องไห้
“กำลังโทรแล้ว กำลังโทรแล้ว เพื่อนนักศึกษา อดทนไว้!” มือของอาจารย์ที่โทร 120 สั่นเทา
เซี่ยจิ่นหนิงขยับเล็กน้อย พบว่าจริง ๆ แล้วมีดไม่ได้แทงโดนตัวเอง...
ก็ดึงมีดออกมาทันที
ทุกคนรอบข้างพากันอุทานออกมาพร้อมกัน “อย่านะ! เพื่อนนักศึกษา คุณ..ไม่..ไม่มีเลือด?”