กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 303 ระหว่างเรา ไม่เคยเป็นเธอที่รั้งฉันไว้ แต่เป็นฉันที่ขาดเธอไม่ได้
เช้าวันต่อมา หลังเฉินซิงเหยาตื่นขึ้น เธอก็นอนนิ่งอยู่บนเตียง
เธอนึกถึงเรื่องเมื่อคืนแล้วรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล แต่ก็นึกไม่ออกในทันทีว่าปัญหาอยู่ตรงไหน
เธอเหลือบมองภาพถ่ายชุดแต่งงานที่แขวนอยู่บนผนัง แสงแห่งความคิดพลันวาบขึ้นมา ในที่สุดก็รู้แล้วว่าตรงไหนไม่ชอบมาพากล
เธอหันขวับไปมองเกาเฉิงที่ยังไม่ตื่นด้วยความโมโห แล้วจู่ ๆ ก็ยื่นมือไปดึงหูเขา
“อืม?” เกาเฉิงขมวดคิ้วทั้งที่ยังไม่ลืมตา แล้วพึมพำเสียงอู้อี้ว่า “ภรรยา เป็นอะไร?”