กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 239 สือรุ่นเต๋อกับเหวินหงอิงขึ้นศาลต่อหน้ากัน
ตอนเกาเฉิงกับเฉินซิงเหยากลับถึงลานจอดรถใต้ดินของสำนักงานใหญ่กลุ่มบริษัท ก็เป็นเวลาบ่ายสองโมงครึ่งแล้ว
เฉินซิงเหยากอดแจกันดอกไม้ลงจากรถ เกาเฉิงมีจิตสำนึกยื่นมือไปรับตามสัญชาตญาณ แต่เธอหลบมือเขา
“ไม่ต้องให้นายถือ ฉันจะเอาไปส่งที่ห้องทำงานแม่เอง”
“ไม่หนักหรือไง” เกาเฉิงยังอยากช่วยถือ “ฉันถือขึ้นไปให้ พอถึงหน้าห้องทำงานแม่แล้วค่อยคืนให้เธอ”
“ไม่ต้อง!” เฉินซิงเหยาส่ายหน้า “ก็แค่แจกันดอกไม้ใบเดียว จะหนักสักแค่ไหน ฉันถือขึ้นไปเองถึงจะดูจริงใจ”
“ก็ได้” เกาเฉิงหัวเราะอย่างจนใจ ถือกระเป๋าของเธอแล้วเดินไปทางลิฟต์ด้วยกัน