กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 230 ฉันเพิ่งรู้ว่าเธอไม่ได้เป็นเด็กเรียนอ่อนเลยนะ!
“ฉันนี่เชื่อเธอจริง ๆ!”
เฉินซิงเหยาหันไปถลึงตาใส่เกาเฉิงที่อยู่ด้านหลัง น้ำเสียงทั้งขุ่นเคืองทั้งชวนขำ
เธอจิ้มนิ้วมือลงบนอกเขาอย่างหงุดหงิด “ไหนตกลงกันว่าจะย้ายมาอพาร์ตเมนต์เพื่อเรียนเสริมไง? นี่ก็สามทุ่มแล้ว หนังสือยังไม่ทันเปิดเลย สู้เรียนที่ห้องสมุดยังมีประสิทธิภาพกว่า”
“โทษฉันงั้นเหรอ?” เกาเฉิงเลิกคิ้วมองเธอ “ใครเริ่มทำตัวอันธพาลก่อนล่ะ? เธอเป็นคนจุดไฟเอง ก็ต้องรับผิดชอบดับไฟสิ จะโทษใครได้?”
เฉินซิงเหยาถูกเขาย้อนจนพูดไม่ออก เธอหันหน้าหนีอย่างกระฟัดกระเฟียดแล้วส่งเสียงดัง “ฮึ!”