กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 192 ชื่อจริงของฉันคือเฉินซิงเหยา ซิงที่แปลว่าดาว เหยาที่แปลว่าไกล
ช่วงบ่าย หลังจากแขกทยอยกลับกันไป และคนตระกูลสือทั้งสามคนจากไปแล้ว คนตระกูลเกาจึงค่อย ๆ กลับมายังเรือนหลัก
คุณย่าจับมือสือเค่อเจิน ยิ้มอย่างเมตตา “เด็กดี ในเมื่อหมั้นหมายกับอาเฉิงแล้ว ก็อย่าคิดมากเรื่องในอดีตอีกเลย ต่อจากนี้ก็อยู่กับตระกูลเกาอย่างสบายใจ ใช้ชีวิตกับอาเฉิงให้ดี ก็พอแล้ว”
“อืม ได้ ขอบคุณคุณย่า” สือเค่อเจินยิ้มพลางพยักหน้า น้ำเสียงสะอื้นเล็กน้อย
คุณย่าอ้าแขนโอบสือเค่อเจินไว้ครู่หนึ่ง ตบหลังเธอเบา ๆ ก่อนจะปล่อย