กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 139 ภรรยา แม้ฉันไม่ได้เกิดปีจอ แต่ฉันเป็นหมาของเธอ
ชายเสื้อของสือเค่อเจินถูกเกาเฉิงดึงออกจากขอบกระโปรงตั้งแต่เมื่อไรก็ไม่รู้
ปลายนิ้วที่ด้านเล็กน้อยกับกลางฝ่ามืออุ่นผ่าวของเขาลูบไล้ไปตามส่วนโค้งข้างเอวของเธอ ก่อนจะสอดเข้าไป
ความสั่นสะท้านแปลกใหม่แล่นจากข้างเอวขึ้นมาตามแผ่นหลัง ทำให้เธออดหนาวสะท้านไม่ได้ สติแจ่มชัดขึ้นเล็กน้อย และนึกได้ว่าพวกเขายังอยู่ในรถ
ไม่รู้ว่าจูบของเกาเฉิงย้ายตำแหน่งมาตั้งแต่เมื่อไร ตอนนี้เขาซุกหน้าอยู่ตรงซอกคอของเธอ ริมฝีปากแนบกับชีพจรที่เต้นอยู่และดูดเม้มอย่างหลงใหล
สือเค่อเจินดันเขาออก กลิ่นอายเริ่มไม่สม่ำเสมอ “เกาเฉิง หยุดเดี๋ยวนี้…”