กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 104 ฉันไม่ใช่หลี่อวิ๋นซู
“ฉันอยากเล่นคนเดียว” มุมปากของสือเค่อเจินโค้งขึ้นเล็กน้อย
“งั้นก็ได้” สือเยี่ยนโจวลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนพยักหน้า “เธอเล่นตู้นี้ ส่วนฉันเล่นตู้ข้าง ๆ เธอ”
สือเค่อเจินพยักหน้า แล้วโยนตุ๊กตาหมีตัวน้อยในมือลงรถเข็นอย่างไม่ใส่ใจ
ในรถเข็นมีตุ๊กตาขนฟูนุ่มอยู่แล้วสี่ตัว ซึ่งล้วนเป็นตุ๊กตาที่สือเยี่ยนโจวคีบได้ก่อนหน้านี้ พอรวมกับตุ๊กตาหมีตัวน้อยก็เป็นห้าตัว
หลังจากแยกกันเล่น แม้สือเค่อเจินยังไม่เห็นว่าการคีบตุ๊กตาจะสนุกตรงไหน แต่เมื่อไม่มีสือเยี่ยนโจวคอยพูดเจื้อยแจ้วข้างหู อย่างน้อยเธอก็หงุดหงิดน้อยลง