กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
จักรวาลบรรพกาล
ภูเขาไท่อวิ๋น
นภาสีน้ำเงินใสกระจ่าง ประดับด้วยจื่อเสียทีละดวง ๆ
แสงทองสะท้อนปรากฏทอดยาวไปตามทิวเขาที่วกวนราวมังกรยักษ์ หมอกในหุบเขาลอยเลือนลางพลุ่งขึ้น หมู่ไม้ดูเหมือนเขียวชอุ่มยิ่งขึ้น
เงาร่างหล่อเหลาในชุดขาวของเฉินเสวียนปรากฏขึ้นบนเก้าอี้หวายที่เขาเคยนั่งเป็นประจำ
ในยามนี้ ชิงเฟิงกลางขุนเขาพัดผ่านใบหน้าของเฉินเสวียน พร้อมกลิ่นหอมจาง ๆ ของหญ้าเซียนและผลวิญญาณ กับกลิ่นดินหอมอ่อน ๆ ราวกับอยู่บนปลายเมฆ
“ท่านอาจารย์!”
“เป็นท่านอาจารย์!”
“ท่านอาจารย์!”
ทุกคนที่กำลังบำเพ็ญสงบอยู่ในลานมรรคภูเขาไท่อวิ๋นก็สะดุ้งตื่นจากสภาวะบ่มเพาะพลังในทันใด