เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลังจากนั้นเฉินเสวียนก็โบกมือลาจักรพรรดินีอิ๋นเฉิน พลางกล่าวว่า “แม่นางอิ๋นเฉิน!”
“อา?” ภาพเงาของจักรพรรดินีอิ๋นเฉินเงยตามองไปยังเฉินเสวียนอย่างประหลาดใจเล็กน้อย
“ข้าพบว่าเจ้าวันนี้ค่อนข้างแปลก...” เฉินเสวียนกล่าวพลางยิ้ม
“อืม? เหตุใดจึงว่ากระนั้น?” จักรพรรดินีอิ๋นเฉินคิ้วงามขมวดเล็กน้อย ดูราวกับสงสัยบางส่วน
“น่ารักแปลก ๆ” กล่าวจบ เฉินเสวียนก็หันตัวเดินไปยังชั้นที่สี่
ซ่งชิงโจวและคนอื่น ๆ ทยอยกันหันกลับมาพร้อมขมวดคิ้ว
ดังนั้นก็พากันยินดีเมื่อผู้อื่นเดือดร้อนอีกครั้ง
พากันเยาะเย้ยด้วยเสียงเบาว่า “ฮ่า ๆ... ครานี้เขาต้องซวยแน่ ถ้าจักรพรรดินีสามารถบริหารจัดการแขนขาทั้งห้าของเขาเสียด้วยก็ดี!”
“ผ่านด่านหมดแล้ว ถ้าจักรพรรดินีทิ้งไว้ซึ่งเขาแล้วบริหารจัดการเขาอย่างรุนแรงได้ก็ดีที่สุด! ช่วยพวกเราล้างแค้นยิ่งดีที่สุด!”