กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“เขา...” จักรพรรดินีตงหวงเงียบงันไปครู่ใหญ่ แต่สุดท้ายก็ไม่มีอะไรจะพูดเลย
ใบหน้าไร้สีหน้า เพียงมองภาพการต่อสู้ของเฉินเสวียนอย่างเงียบ ๆ
บางทีอาจจะมองเฉินเสวียน หรือบางทีอาจจะมอง ‘กระบี่คืนสู่หนึ่ง’ ของเฉินเสวียน
ใบต้นอู๋ถงสีทองแดงโปรยปรายเต็มฟ้า ร่ายรำไปพร้อมกันกับเส้นผมสีดำข้างขมับของจักรพรรดินีตงหวง งดงามเป็นพิเศษ
เนิ่นนาน
จักรพรรดินีตงหวงผู้มีความงามล่มเมือง เด็ดใบต้นอู๋ถงสีทองแดงผืนหนึ่งไว้ที่ปลายนิ้วเรียวยาวขาวผ่อง ในดวงตาไหลเวียนด้วยสีหน้าบางอย่างที่ไม่อาจบอกได้ ราวกับถอนใจพูดกับตนเองว่า “เนิ่นนานแล้วที่ไม่มีโอกาสได้พบ ‘กระบี่คืนสู่หนึ่ง’ อีก...”
“กระบี่คืนสู่หนึ่ง...”