เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อเผชิญกับคำร้องขอของจอมจักรพรรดิมังกรแดง เฉินเสวียนก็หยิบป้ายบัญชาของเจ้าตำหนักอาวุโสอันนั้นออกมาอย่างสง่าผ่าเผย ให้ลอยอยู่เหนือกลางฝ่ามือขาวผ่องของตนเอง
แสงมรรคบนมันไหลเวียนไปตามลายฝ่ามือของเฉินเสวียนและป้ายคำสั่งไม้ชาดโบราณ ประสานเรียกหากันไกล ๆ กับป้ายคำสั่งโบราณในฝ่ามือของจอมจักรพรรดิมังกรแดง
“ตำหนักสุริยันเพลิงของเราถึงกับมีป้ายคำสั่งไม้ชาดโบราณของเจ้าตำหนักถึงสองอัน?” แม้แต่ศิษย์และผู้อาวุโสมากมายของตำหนักสุริยันเพลิงก็ยังงุนงง
บุตรศักดิ์สิทธิ์เก้ายามและจอมจักรพรรดิไป๋เย่ขมวดเล็กน้อย
หรือว่าการตัดสินของตนเองผิดพลาดไป?
มีเพียงจอมจักรพรรดิมังกรแดงและผู้อาวุโสสูงสุดที่ดูเหมือนรู้เรื่องภายใน ในดวงตาของพวกเขาแผ่ประกายแสงเล็กน้อย ราวกับยังซ่อนความหวังไว้
“สหายน้อยไท่เสวียน ป้ายคำสั่งโบราณอันนี้......” ผู้อาวุโสสูงสุดผู้มีใบหน้าเปี่ยมเมตตาถาม