กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
สีเขียวของขุนเขาสะท้อนกับทะเลเมฆขาวบริสุทธิ์และท้องฟ้าสีน้ำเงินเข้ม ก็ยังนับเป็นดินแดนเงียบสงบและไกลผู้คนได้อยู่
"เซียนหญิงเสวียนเวยมาหาข้าอีกคราวนี้มีธุระอันใดหรือ" เฉินเสวียนถามเข้าเรื่องตรง ๆ
เซียนหญิงเสวียนเวยยิ้มอย่างอ่อนช้อย ผมยาวดุจน้ำตกพลิ้วไหวราวสายน้ำ
กล่าวอย่างช้า ๆ ว่า "จอมอริยะไท่เสวียนกับคุณชายชางเรียกขานกันว่าสหายธรรม คิดว่าคงตกลงกันได้แล้วกระมัง"
นางหลีกเลี่ยงไม่ตอบปัญหาของเฉินเสวียน กลับกันยิงคำถามใส่เฉินเสวียนเสียเอง
"ข้ายังไม่มีคำตอบ แต่ว่า........ ดูจากลักษณะของเซียนหญิงเช่นนี้แล้ว เซียนหญิงหรือว่า....... มีความสนใจในตัวข้ามากกว่าผู้อื่น" เฉินเสวียนกล่าวอย่างเอื่อยๆ