กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เหงื่อเย็นแผ่ไปทั่วหน้าผากของจอมอริยะเต้าโยวหมดแล้ว
เขาฝืนกลั้นพละกำลังกลืนกินที่กวาดกระหน่ำโลหิตในร่างกายตนเองเป็นระลอก ๆ ไว้ ความเจ็บปวดเหลือแสน
แต่ก็ยังอดร้องอย่างเจ็บปวดออกมาไม่หยุดไม่ได้
“ร้องไปเถอะ เจ้ายิ่งร้องข้ายิ่งตื่นเต้น!” หงอวิ๋นร้องตะโกนพร้อมสีหน้ายิ้มอย่างมีเลศนัย
เสวียนเสอและคนอื่น ๆ มองโลหิตสีหมึกของจอมอริยะเต้าโยวที่ไหลออกมาในเครื่องสูบเลือด ดวงตาแทบไม่กระพริบ
กลืนน้ำลายเอื๊อก ๆ อย่างบ้าคลั่ง
ตนเองแต่ก่อนเพียงอยากบรรลุเต๋าหุนหยวน จากนั้นค่อยตามท่านอาจารย์ไปก็พอ
ดูท่าตอนนั้นกรอบความคิดของตนเองยังเล็กเกินไปจริง ๆ
งั้นตั้งเป้าหมายเล็ก ๆ ขึ้นมาอีกหนึ่งข้อดีไหม
เช่น บรรลุมรรคาเป็นจอมอริยะมหามรรคหงเหมิง