เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
นักพรตชั่วยามมองเห็นสีหน้ายินดีที่ซ่อนอยู่ในสายตาของอีกฝ่ายได้อย่างชัดเจน
จ้องมองไปยังชายหนุ่มชุดขาวผู้พลิ้วไหวและหล่อเหลา ภายใต้หว่างคิ้วที่ขมวดแน่นของนักพรตชั่วยามพกติดตัวไว้ด้วยความเกรงกลัวอย่างหนัก
ผู้นั้นคือเฉินเสวียนที่มาเจาะเลือดของนักพรตชั่วยาม
กลิ่นอายของเฉินเสวียนเก็บซ่อนไว้ภายใน หนักแน่นเหมือนโลกแห่งความโกลาหล แต่ก็ไม่มีให้ความรู้สึกกดดันแก่นักพรตชั่วยามเลย
ยิ่งไปกว่านั้น รอบกายเขาไม่มีพละกำลังเล็ดลอดออกมาแม้แต่น้อย แม้กระทั่งหากไม่ใช่เขายืนอยู่ตรงหน้านักพรตชั่วยาม นักพรตชั่วยามก็ไม่อาจรับรู้ถึงการมีอยู่ของเขาได้
ยอดฝีมือ!
ยอดฝีมือแน่นอน!
ความคิดหนึ่งแบบนี้ผุดขึ้นในใจนักพรตชั่วยาม
ในขณะเดียวกัน นักพรตชั่วยามก็ถอยหลังไปก้าวเดียวด้วยความเกรงกลัว เปิดระยะห่างจากเฉินเสวียน