กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ไม่รู้เพราะเหตุใด ในใจของเหล่าเทพมารโกลาหลทุกตนกลับถูกชั้นความหม่นหมองหนาปกคลุมอย่างฉับพลัน
ไม่อาจขจัดออกไปได้
“เทพมารแห่งการทำลายล้าง เทพมารแห่งวัฏสงสาร เทพมารแห่งการกลืนกิน โลกต้นกำเนิดที่ต่างคนต่างปกครองล้วนถูกบุกรุก นี่...นี่เป็นไปได้อย่างไร?” เทพมารแห่งคำสาปที่อยู่ข้าง ๆ ขมวดคิ้วแน่นกล่าว
“หรือว่า...นี่คือแผนร้ายที่มุ่งเล่นงานโลกต้นกำเนิดของพวกเรา?” เทพมารแห่งวิญญาณกล่าวด้วยสีหน้าซับซ้อน “แบบนี้ โลกต้นกำเนิดของข้าประสบชะตาเคราะห์ ข้าควรกลับไปมองดูหรือไม่?”
ทุกคนเงียบงันลง
นอกกระท่อมหญ้าเกิดวายุดาราฟ้าบุพกาลพัดขึ้น เปล่งออกมาเป็นเสียงฮือ ๆ ราวกับเสียงแตรสัญญาณอันโศกสะเทือนใจ และก็ราวกับเสียงคร่ำครวญอันมืดเย็นเยือก
ครู่ใหญ่