กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เฉินเสวียนอดหัวเราะไม่ได้ มองบรรพชนหยางเหมยที่วิ่งเข้ามาจะกอดต้นขาตน กล่าวพลางยิ้มว่า “บรรพชนหยางเหมยดูดซับแก่นสารแห่งมหามรรคของข้าไป พวกเจ้าแน่ใจว่าจะรีดโลหิตเขา?”
ทุกคนชะงักงันในทันที รีบส่ายหัว
โอ้ย
เกือบลืมแล้วเรื่องนี้ไปเลย
ก่อนหน้านี้หยางเหมยรับเคราะห์แทนเฉินเสวียน ถูกหงจวินตีจนคืนร่างเดิม ตกลงไปในสวนหญ้าเซียนภูเขาไท่อวิ๋น อาศัยแก่นสารแห่งมหามรรคที่เฉินเสวียนฉี่รดทุกวันในการผงาดขึ้นอีกครั้ง
เพราะฉะนั้นจะรีดโลหิตเจ้าคนนี้ไม่ได้เลย
ไม่อย่างนั้นกลิ่นหนึ่งที่ยากจะบรรยายก็จะทำให้กระอักกระอ่วนขึ้นมาได้!
บรรพชนหยางเหมยเพิ่งถอนหายใจอย่างโล่งอก