กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ในความโกลาหลสีเทาหม่นอันกว้างใหญ่ไพศาลไร้ขอบเขตและไกลโพ้น วายุดาราฟ้าบุพกาลที่หวีดหวิวเปล่งออกมาซึ่งเสียงครวญครางฮือ ๆ
อสนีเทพโกลาหลที่น่าสะพรึงกลัวสายแล้วสายเล่าดังสนั่นขึ้นในทันใด เปล่งแสงสีม่วงทอง แล้วเลือนหายไปในพริบตา
ณ ตำแหน่งเดิมของวังจื่อเซียวฟ้าบุพกาล โถงหนึ่งแห่งชื่อว่าตำหนักลิขิตสวรรค์ ทนต่อการกัดกร่อนของวายุดาราและอัสนีเทพอันไร้ขอบเขต ตั้งมั่นไม่ไหวติง
ตำหนักลิขิตสวรรค์ทั้งหลังอันโอ่อ่าและเรียบง่ายโบราณแผ่กระจายกลิ่นอายศักดิ์สิทธิ์ออกมา
กลิ่นอายมรรคาที่ไม่แปรเปลี่ยนตลอดกาลพัดมาปะทะหน้า แทบจะว่าภายในพระราชวังแห่งนี้ห่อหุ้มความลับลึกซึ้งแห่งชะตากรรมที่ไม่มีผู้ใดล่วงรู้ไว้