กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมฆอรุณเขียวชอุ่ม ปราณม่วงแทนที่ชั้นเมฆบนท้องฟ้า
แสงทองสว่างเข้มทุกมรรคาฝืนแสดงออกมาจากช่องว่างของปราณม่วง สะท้อนลงบนภูเขาไท่อวิ๋น
ในขณะนี้ภูเขาไท่อวิ๋น กลิ่นอายมรรคาไกลลิบ เสียงแห่งเต๋าค้างอยู่ทั่วทุกหนึ่งชุ่นแห่งป่าเขา
ศิษย์ทั้งหลายแห่งภูเขาไท่อวิ๋นทยอยกันเงียบเสียง สายตาร้อนแรงมองไปยังเฉินเสวียน
ทั้งหูก็แทบอยากจะแนบชิดริมฝีปากของเฉินเสวียน กลัวเหลือเกินว่าจะพลาดไปสักหนึ่งตัวอักษร
"คนทั้งหลายล้วนรู้ว่าก่อนผานกู่เบิกฟ้า ความโกลาหลเป็นดั่งไข่ไก่ แต่ไม่รู้ว่าจักรวาลโบราณก่อนหน้าความโกลาหลนั้นเป็นโลกเช่นใด......"
"สรรพสิ่งในโลก ล้วนเป็นจากไม่มีสู่มี และสสารทั้งหมดแห่งจักรวาล รวมถึงโลกแห่งความโกลาหล ก็เป็นสิ่งที่ต้องผ่านประสบการณ์กระบวนการหนึ่งจากไม่มีสู่มีเช่นกัน"