เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ดินแดนตะวันตก เขาสุเมรุ
เจียอิ่นจุ่นถีกำลังตื่นตะลึงกับการปรากฏขึ้นของภูเขาไท่อวิ๋น
แทบจะก้าวขาออกไปยังภูเขาไท่อวิ๋นเพื่อจาริกบูชาแล้ว
“ศิษย์พี่ ภูเขาไท่อวิ๋นปรากฏตัวแล้ว ตั้งแต่นั้นไปฟ้าดินบรรพกาลจะต้องเปลี่ยนเจ้าของไปโดยสิ้นเชิงแล้ว!” จุ่นถีถอนหายใจกล่าว
เจียอิ่นพยักหน้าด้วยสีหน้าซับซ้อน “
ทันใดนั้น ภิกษุน้อยผู้หนึ่งสีหน้ากระวนกระวายวิ่งพรวดเข้ามาตะโกนว่า “สองท่านประมุขสำนัก ไม่ดีแล้ว ไม่ดีแล้ว!”
“เรื่องอันใดจึงตื่นตระหนกเช่นนี้?” จุ่นถีกลั้นความคิดเกี่ยวกับภูเขาไท่อวิ๋นในใจ โบกมือกล่าว
“ค่อย ๆ พูด! เจอเรื่องต้องสงบสติ! สงบสติเจ้าเข้าใจหรือไม่?” เจียอิ่นกล่าวอย่างช้า ๆ
“สองประมุขสำนัก สระบุญบารมีแปดสมบัติของพวกเรา ถูกขุดไปแล้ว” ภิกษุน้อยผู้นั้นแสร้งสงบสติกล่าวอย่างช้า ๆ
เจียอิ่นจุ่นถีพร้อมกันตบโต๊ะลุกขึ้น โกรธจนสุดกลั้น!