เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บนภูเขาไท่อวิ๋น
เก้าอี้หวายสีเขียวอมฟ้าแบกเฉินเสวียนไว้ พลิ้วไหวอย่างสบายอารมณ์ เปล่งออกมาเป็นเสียงเอี๊ยดอ๊าด
เฉินเสวียนฮัมเพลงสั้น ๆ อย่างร่าเริง หรี่ตามองทะเลเมฆกว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตาที่ปั่นป่วนอยู่ไกลออกไป
แสงเมฆหลากสีเป็นริ้ว ๆ เศษเมฆเป็นแผ่น ๆ กับยอดภูเขาไท่อวิ๋นอันกว้างใหญ่ไพศาล ประกอบกันเป็นภาพทิวทัศน์ภูเขาน้ำอันยิ่งใหญ่และงดงาม
แม้ว่าทัศนียภาพจะไม่ต่างจากก่อนหน้านี้มากนัก แต่สภาวะจิตของเฉินเสวียนในขณะนี้กลับแตกต่างโดยสิ้นเชิง
ก่อนหน้านี้เฉินเสวียนเพียงอยากเป็นปลาเค็มเอาตัวรอดอย่างเงียบ ๆ หลบไปจนถึงโลกสมัยใหม่แล้วค่อยออกจากถิ่นไปสังหารกวาดล้างทั่วทุกทิศ ดังนั้นในช่วงเวลาที่เอาตัวรอดอย่างเงียบ ๆ อยู่ ย่อมอดกังวลบางส่วนไม่ได้
เช่นบ่มเพาะพลังไม่ได้ เช่นถูกตัวตนบางอย่างจับตา ไม่สามารถหลบซ่อนได้อย่างมั่นคง
แต่ในขณะนี้ อารมณ์ของเฉินเสวียนผ่อนคลายอย่างยิ่ง