กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ทุกครั้งที่มีคนส่งสายตาไปสัมผัสกับที่นั่งนั้น
ไม่มีผู้ใดเลยที่ไม่ใช่หรือพกติดตัวความเคารพบูชาอันสูงสุด
ในใจลอบร้องตะโกนสักคำว่า “นักพรตไท่เสวียน——”
ในขณะนี้ ผู้คนหลายล้านคนเงียบสงัดไร้เสียง รอคอยให้พระแม่ศักดิ์สิทธิ์แห่งเผ่ามนุษย์เอ่ยปากอย่างสงบ
เห็นว่านัยน์ตางดงามเจิดจ้าของหนี่ว์วากวาดตามองไปรอบหนึ่ง จากนั้นจึงลุกขึ้นยืนอย่างช้า ๆ
สิ่งแรกก็คือมองไปยังที่นั่งนั้นซึ่งอยู่ไม่ไกลจากข้าง ๆ กาย
ในใจลอยขึ้นซึ่งความห่วงหาอาลัยอันไร้ขอบเขต
“ท่านอาจารย์ ข้าเชื่อว่าท่านกำลังให้ความสนใจพวกเราอยู่เงียบ ๆ เผ่ามนุษย์ในบัดนี้ ไม่ใช่หมากหรือเครื่องสังเวยในการต่อรองเชิงกลยุทธ์ของเหล่าอริยะอย่างข้าไม่อีกต่อไป ชะตากรรมของเผ่ามนุษย์ กำลังจะถูกกำไว้ในมือของตนเอง”