เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ลมอ่อนพัดชายเสื้อแพรไหมสีม่วงอ่อนของโฮ่วถู่ ส่งเสียงกราว ผมยาวดุจน้ำตกปลิวไสวเล็กน้อย
โฮ่วถู่ซึ่งเดิมก็เป็นโฉมงามล่มเมืองผู้เลอโฉมไร้ใครเทียบอยู่แล้ว ยามนี้กลับยิ่งดูสง่างามองอาจขึ้นอีกหลายส่วน
ทำให้ผู้คนมีความรู้สึกว่านางเหมือนแม่ทัพหญิงที่ไร้ผู้ต้านทานบนสนามรบ
เทพขวางเทพสังหาร พุทธะขวางฆ่าพุทธะ!
โฮ่วถู่เงยตา มองไปยังสวรรค์สามสิบสามชั้นอันไกลโพ้น นัยน์ตาดุจดาราเจิดจ้า สายตาเจิดจ้า พกติดตัวไว้ด้วยสีหน้าแน่วแน่
เพราะที่นั่นคือที่อยู่ของเผ่าปีศาจ ศัตรูคู่อาฆาตของเผ่าอูพวกนาง
จากนั้น ระดับบำเพ็ญทั้งร่างของโฮ่วถู่สั่นสะเทือนแผ่ออกไป พูดเสียงดังชัดเจนว่า “ถึงคราวเคราะห์แล้ว เหล่าลูกน้องเผ่าอู จงตามข้าทำลายเคราะห์!”
“จงตามข้าทำลายเคราะห์!”
เสียงของโฮ่วถู่แพร่ไปทั่วทุกเผ่าของเผ่าอู