กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลังจากหงจวินจากไป
ในวังจื่อเซียวอันกว้างใหญ่ ที่เหลือเพียงเด็กเฝ้าสำนักสองคนคือเฮ่าเทียนกับเหยาฉือ
เฮ่าเทียนพูดกระซิบถามเหยาฉือว่า “นักพรตไท่เสวียนงดงามโดดเด่นเหนือยุคสมัยอย่างในตำนานเป็นจริงๆ หรือ?”
ในขณะนี้เฮ่าเทียนมีลักษณะเป็นชายหนุ่มแล้ว แต่สีหน้ายังมีกลิ่นอายอ่อนเยาว์บางส่วน
“ควรจะเป็นเช่นนั้น” ในนัยน์ตาของเหยาฉือแผ่ประกายแสงพิสดาร
นางคิดในใจว่า คนที่ทำให้พี่สาวมากมายเพียงนี้คิดถึงทั้งวันทั้งคืน จะไม่ใช่ได้อย่างไร
“เจ้ารู้สึกว่านักพรตไท่เสวียนกับบรรพชนเต๋า ใครเก่งกว่ากัน?” เฮ่าเทียนถามด้วยความอยากรู้
“ไท่......บรรพชนเต๋ากระมัง!” เหยาฉือกล่าว