กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ภูเขาไท่อวิ๋น
เมฆหลากสีสวยงาม สาดแสงเมฆหลากสีเป็นริ้ว ๆ ลงมา
เฉินเสวียนผู้เป็นปลาเค็ม กำลังนอนนิ่งเหมือนศพอย่างสบายอารมณ์
จู่ ๆ ก็นึกขึ้นได้ถึงต้นหลิวกลวงในสวนหญ้าเซียน จึงตะโกนว่า “ข่งเซวียนน้อย ต้นหลิวกลวงต้นนั้นมีการเปลี่ยนแปลงอะไรบ้างหรือไม่มี?”
ข่งเซวียนน้อยกำลังง่วนอยู่กับขนหางของตน เอียงศีรษะคิดครู่หนึ่งแล้วตอบว่า “ใบไม้เขียวขึ้นมากทีเดียว ทั้งต้นไม่ดูปราณมรณะอันหนักอึ้งเหมือนก่อนหน้าแล้ว”
ผ่านการพักฟื้นและดำรงชีวิตมาหนึ่งหมื่นปี บรรพชนหยางเหมยก็ฟื้นตัวขึ้นเล็กน้อยแล้ว
แต่เพราะหงจวินลงมือโหดเกินไป หยางเหมยจึงต้องใช้กาลเวลามหาศาลเพื่อซ่อมแซมฟื้นฟูต้นกำเนิด
“ดูท่าจะฟื้นฟูได้ไม่น้อยแล้ว” เฉินเสวียนครุ่นคิด “ไป พวกเราไปมองดูกัน”