กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ภูเขาเซียนคุนหลุน
เทือกเขาสูงใหญ่สง่าคดเคี้ยวราวมังกรยักษ์พันรอบ
เมฆหมอกพันเกี่ยวอยู่รอบป่าไม้เขียวชอุ่มเย็นยะเยือก ราวแดนเซียนที่สงบสุขและเลือนลาง
ณ ยอดเขายอดหนึ่ง
ทงเทียนชักกระบี่ออกจากฝัก กระบี่ชิงผิงหานกวงวาบไหว กฎแห่งวิถีกระบี่อันไร้ที่สิ้นสุดค้างอยู่บนมัน สรรพสิ่งในฟ้าดินพลันหม่นหมองสิ้นรัศมี เหลือเพียงหานกวงของกระบี่นี้เท่านั้น
แสงกระบี่เดียวเย็นยะเยือกไปทั่วสิบสี่โจว!
ทงเทียนเก็บกระบี่ เสียงชื่นชมของหยวนสื่อส่งมาข้างหู
“ดี ดี ดี! หลายวันไม่พบ น้องสามวิชากระบี่ก้าวหน้าขึ้นมากอีกไม่น้อยเลย!”
เงยตาขึ้น ทงเทียนก็เห็นเหล่าจื่อและหยวนสื่อพี่ชายสองท่าน สีหน้ามีรอยยิ้ม บินมาจากขอบฟ้า