กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
วังจื่อเซียวฟ้าบุพกาล
หงจวินจ้องมองตี้จวิ้นและไท่อี้ที่นอนแผ่เหมือนไก่ตายบนดาราตะวัน
สีหน้าหนักดิ่งดั่งน้ำนิ่ง
ราชาแห่งเผ่าอสูรผู้สง่างาม ได้รับความโปรดปรานจากวิถีสวรรค์
กลับถูกหนี่ว์วาทุบตีอย่างบ้าคลั่ง จนไม่มีแม้พลังตอบโต้
“ศิษย์สายในของนักพรตไท่เสวียนหรือ? หนี่ว์วา?”
“นักพรตไท่เสวียน......มิใช่คือเจ้าหรอกหรือ โจรเฒ่าหยางเหมย?”
“หยางเหมยเอ๋ย ข้าต่อเจ้าเข้าใจเกินไปแล้ว หนี่ว์วาและหงอวิ๋น มิใช่คือศิษย์ดีที่เจ้าอบรมออกมากับมือหรอกหรือ?”
“คิดว่าอบรมศิษย์กองหนึ่ง ก็จะป่วนการวางแผนของข้าได้ เพ้อฝัน!”
บรรพชนหยางเหมยในส่วนลึกของความโกลาหลจามขึ้นโดยไม่ทราบสาเหตุ