กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ริมทะเลตะวันออก ภูเขาเซียนเผิงไหล
ตงหวังกงผ่านการพักฟื้นเต็มๆ พันปี จึงฟื้นคืนชีวิตชีวาได้เล็กน้อย
สีหน้าหม่นหมองไร้แสง สายตาขุ่นมัว
ขยับริมฝีปากแห้งแตก ลำคอเปล่งออกมาด้วยเสียงต่ำแหบพร่า “ขุนพลทั้งหลายแห่งราชสำนักเซียนของข้าอยู่ที่ใด?”
นอกห้องโถงราชสำนักเซียน มีเสียงฝีเท้ากระจัดกระจายเบาบางส่งมา
บุตรเต่านิล
สามดาวสวรรค์
เจ็ดดาวพิภพ
ยังมีท่านน้ากวาดพื้นสิบคน
ในอดีตสามสิบหกดาราสวรรค์ เจ็ดสิบสองปฐพีอัปมงคล ขุนพลหนึ่งล้าน สง่างามน่าเกรงขามยิ่ง