กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ในส่วนลึกของความโกลาหล
ปราณโกลาหล ณ ที่แห่งนี้ดุร้ายคลุ้มคลั่งอย่างผิดปกติ หากไม่มีสมบัติล้ำค่าปกป้องกาย ในชั่วอึดใจก็สลายเป็นเถ้าธุลี
หงจวินพบหยางเหมยคนคุ้นเคยเก่า แม้จะมีความโกรธ แต่ก็ยังเกรงกลัวอยู่บ้าง
เพราะกลิ่นอายของบรรพชนหยางเหมยไม่แพ้กันกับเขา แม้กระทั่งเหนือกว่าอีกด้วย
หงจวินกลั้นความโกรธในใจไว้ ถามว่า "สหายเต๋าหยางเหมย บรรลุมรรคาแล้วหรือ?"
ทั้งคู่ร่วมเป็นเทพมารโกลาหลในอดีต หยางเหมยในหนึ่งชุดนักพรตเขียวแก่ สง่างามดุจเซียน พยักหน้าเล็กน้อย กล่าวพลางยิ้มว่า "อาตมาโชคช่วยที่ได้บรรลุเต๋าหุนหยวนในความโกลาหลด้วยกฎแห่งมิติ"
กล่าวจบ กลิ่นอายก็ปลดปล่อยออกมาเบา ๆ ปราณโกลาหลอันดุร้ายคลุ้มคลั่งนับร้อยล้านลี้ ในชั่ววูบก็สงบนิ่งดุจสายน้ำ