0150

⬢⬢⬢

ตอนที่ 150 พันมายาหลอมรวม

นิกายชิงอวิ๋น ยอดเขาหิมะคราม

“นี่คือถ้ำพำนักของเจ้า ข้าเก็บไว้ให้เจ้าเสมอ”

หลี่ชิงเหอมองศิษย์ผู้นี้ด้วยสายตาซับซ้อน ทั้งสองพักอยู่ด้วยกันมาหลายวัน ทว่านางกลับไม่ยอมพูดอะไรเลย

ไม่ยอมบอกว่าเกิดอะไรขึ้นหลังจากออกจากนิกาย และไม่ยอมบอกเหตุผลที่เป็น 'เหมยอี' แห่งตลาดเมฆาประกายรุ้ง

ไม่ว่าหลี่ชิงเหอจะใช้วิธีไม้อ่อนหรือไม้แข็ง นางก็เอาแต่ยอมให้ตีให้ลงโทษท่าเดียว

มีเพียงตอนที่พูดถึงการเติบโตของตลาดเมฆาประกายรุ้งเท่านั้น นางถึงจะพูดคุยกับศิษย์ผู้นี้ได้อย่างปกติ

“ท่านอาจารย์ ข้าไม่อาจหวนกลับไปได้อีกแล้ว ท่านจงถือเสียว่าไม่เคยรับข้าเป็นศิษย์เถิด!”

“เจ้า!”