กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 76 บทเพลงกระบี่บัวคราม
พอสิ้นคำกล่าวนี้ สนามประลองพลันตกอยู่ในความเงียบงัน
สีหน้าของหลินชางเริ่มแรกมีความตกตะลึงเล็กน้อย จากนั้นก็ถมึงทึ้งลง
“เย่เฟิง เจ้ากล้าเรียกชื่อผู้อาวุโสตรง ๆ! ช่างไร้ซึ่งความเคารพยิ่งนัก!”
“บังอาจนัก กฎเกณฑ์บ้านเมืองไม่มีอยู่ในสายตาเลยหรือไร!”
“อวดดีนัก ไม่รู้จักฟ้าสูงแผ่นดินต่ำเสียจริง!”
.....
เย่เฟิงทำเป็นหูทวนลมต่อเสียงคำรามของคนเหล่านั้น สายตาจ้องเขม็งไปที่หลินชางเพียงอย่างเดียว
หลินชางเลื่อนระดับสู่ขอบเขตสร้างรากฐานมาเกือบสามปีแล้ว นับว่าเป็นผู้บำเพ็ญระดับสองมานาน