กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 443 ทะเลาะ
วันเวลาค่อย ๆ ผ่านไปท่ามกลางเสียงจักจั่นที่ร้องระงม
ตอนเย็น ชาย 2 คนนั่งหันหน้าเข้าหากันบนม้านั่งหินใต้ต้นหลิวใหญ่ในสวนสาธารณะ
ไม่ไกลออกไป เด็กหลายคนกำลังวิ่งไล่กัน เล่นจนเหงื่อชุ่มศีรษะ
“เฉินเจิง ฉันเป็นพ่อแท้ ๆ ของนาย”
เฉินซูเหยี่ยนพินิจมองชายหนุ่มตรงหน้าอย่างละเอียด แต่ชายหนุ่มกลับมองเพียงเด็ก ๆ ที่กำลังเล่นสนุกกันอยู่
นับตั้งแต่คราวก่อนที่เฉินซูเหยี่ยนไปยังตรอกลูกพลับ แล้วทั้งสองแยกจากกันอย่างไม่พอใจ พวกเขาก็ไม่ได้พบกันอีกเลย
“คำพูดเดิม ๆ ไม่จำเป็นต้องเสียแรงพูดซ้ำเป็นครั้งที่ 2” เฉินเจิงมีสีหน้าเรียบเฉย
คำพูดอะไร? เฉินซูเหยี่ยนมีสีหน้างุนงง
“คุณคงไม่ได้ขาดลูกชาย...คนแปลกหน้า...อย่ามารบกวนชีวิตของฉัน...”