กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 441 น่าสนใจทีเดียว
อยู่ต่างถิ่นต่างแดน ได้ยินคำเรียกขานนี้จากปากคนอื่นที่ไม่ใช่พวกน้องเล็กไม่ได้เรื่องของตัวเอง พานหลงก็แอบดีใจอยู่เหมือนกัน
แต่ในฐานะหัวหน้า ตอนนี้กลับถูกคนปล้นเสียเอง หัวหน้าพานจึงรู้สึกเสียหน้าตาอยู่บ้าง
กว่าจะหายใจได้เป็นปกติขึ้นหน่อยก็ไม่ง่าย พอสหายพานหันกลับไป ถึงได้พบว่าคนที่ไล่ตามเขามาหายไปนานแล้ว
เขาชี้ไปทางท้ายตรอกแล้วพูดตะกุกตะกัก “มีคน… มีคน… ปล้นของ”
เฉินเจิงพยักหน้า “ต้องการให้ช่วยแจ้งตำรวจไหม?”
ตอนนี้พานหลงถึงเพิ่งรู้สึกว่าชายหนุ่มตรงหน้าดูคุ้นตา ดวงตาเขาพลันเป็นประกาย “นายเป็นเพื่อนอวี๋เซิ่งใช่ไหม? วันนั้นเราเคยเจอกันที่ร้านน้ำชา”