กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 437 ดูห้อง
ฝีมือต่อสู้ไม่ไหว แต่โจมตีซ้ำเป็นที่หนึ่ง จ้าวอวี่เซิ่งเล่นซะตัวเองเหนื่อยแทบแย่
แสงแดดจ้าเหมือนอัคคีโหมกระหน่ำผืนแผ่นดิน เพิ่งขยับตัวไปนิดเดียวก็เหงื่อออกทั้งตัว หานชิงฉือไม่อยากยืนตากแดดที่นี่อีก จึงพูดกับเฉินเจิงว่า “กลับกันเถอะ”
ชายหัวหน้ารู้สึกว่าหลังจากหญิงคนนั้นเอ่ยปาก คนที่เดิมทีสูสีกับเขาจู่ ๆ ก็เร็วขึ้นกว่าเดิม แรงก็มากขึ้นจนมหาศาล ยังไม่ทันได้คิดอะไรมาก พอรู้ตัวอีกทีเขาก็นอนอยู่บนพื้นแล้ว
หลับตาลงครั้งหนึ่ง ชายคนนั้นตะโกนใส่เฉินเจิงด้วยความเศร้าโศกปนโกรธ “ดูถูกกันหรือไง? เมื่อกี้แกล้งเล่นกับฉันอยู่ใช่ไหม?”