กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 406 กระแสนิยม
ตอนนี้เฉิงอวิ้นอินยังอยู่บ้าน พอเธอไปทำงานที่โรงงานสิ่งทอ คนที่ไปเรียนก็ไปเรียน คนที่ไปทำงานก็ไปทำงาน ถึงตอนนั้นก็จะเหลือแค่ป่านลี่เฝ้าบ้าน บางทีเจ้าจิ้งจอกก็เหงาอยู่เหมือนกัน
หลังกินข้าวเย็นเสร็จ เพราะไม่ได้เจอกันกว่าหนึ่งสัปดาห์ หนุ่มสาวสองคนจึงอยู่ในมิตินั้นกันสักพัก
เฉินเจิงโอบคนรักตัวน้อยพลางเอ่ยขึ้นลอย ๆ “ถ้ามีโอกาสฉันอยากไปเมืองไห่ดูสักหน่อย”
“ทำไมจู่ ๆ ก็อยากไปเมืองไห่ล่ะ”
แววตาของเฉินเจิงเป็นประกายดุจแสงดาว “เหมันต์เหน็บหนาวผ่านพ้นแล้ว ฤดูใบไม้ผลิอาจกำลังจะมาถึง ไปเปิดหูเปิดตาสักหน่อย”
ในยามที่วัตถุสิ่งของขาดแคลนโดยรวมเช่นนี้ เมืองไห่ในฐานะท้องที่ที่อุตสาหกรรมเบาแห่งชาติพัฒนาที่สุด เฉินเจิงใฝ่ฝันอยากไปมานานแล้ว