ตอนที่ 200 ความแตกต่าง

ตอนที่ 200 ความแตกต่าง

เอ้อร์หนีเป็นเด็กที่มีความคิดเป็นของตัวเอง จากการได้คลุกคลีกับเธอมาหลายวัน หานชิงฉือก็มองออกอยู่บ้าง

ตอนนี้เอ้อร์หนีกำลังขมวดคิ้วครุ่นคิดอยู่ด้านข้าง หานชิงฉือจึงไม่ได้รบกวน เดิมทีเธอก็ไม่ใช่คนพูดมากอยู่แล้ว

ผ่านไปครู่ใหญ่ เอ้อร์หนีก็มีสีหน้าลังเล คล้ายอยากพูดแต่ก็ไม่กล้าพูด

เธอนึกถึงเรื่องหนึ่งขึ้นมา ดูเหมือนจะสำคัญกับพวกยุวชนมาก แต่ไม่รู้ว่าตอนนี้ควรพูดออกมาหรือไม่

หลังจากครุ่นคิดอยู่นาน ในที่สุดเธอก็ยังไม่ได้พูดออกมา

หานชิงฉือที่ลุกไปให้อาหารหมูในคอกหมูแล้ว ย่อมไม่เห็นความสับสนลังเลของเอ้อร์หนี

“ยุวชนหาน ฉันไปก่อน” เอ้อร์หนีสะพายกระบุงสะพายหลังใบใหญ่ขึ้นหลังแล้วเอ่ยทักหานชิงฉือ