ตอนที่ 183 โอ๊ย

ตอนที่ 183 โอ๊ย

แดดยามเที่ยงแผดเผาจนทุกคนเหงื่อท่วมศีรษะ คนทั้งสองฝ่ายต่างก็อารมณ์ร้อนกันเต็มที่

ไม่รู้ว่าคำพูดประโยคไหนไม่เข้าหู ทั้งสองฝ่ายถึงได้ลงไม้ลงมือกัน

ห้าคนต่อสามคน ฝ่ายกองการผลิตชิงซานมีโอกาสชนะไม่มาก จึงได้แต่ตั้งรับ

หานชิงฉือคิดว่าบ้านผุพังหลังนี้กับที่ดินผืนนี้เป็นของใครนั้นตัดสินได้ยาก อีกทั้งไม่ใช่เรื่องที่เธอมีหน้าที่จัดการ

แต่หมูพวกนี้เป็นหมูที่เธอกับหวงไฉ่จือทุ่มเทเลี้ยงดูอย่างขยันขันแข็ง ส่วนปุ๋ยคอกนี่…แน่นอนว่าจะปล่อยให้คนพวกนี้ได้ไปง่าย ๆ ไม่ได้เช่นกัน

ชายคนหนึ่งของฝ่ายตรงข้ามยังลงมือพลางตะโกนพลาง “บ้านนี้ ที่ดินนี้เป็นของพ่อฉัน แล้วก็เป็นของฉันด้วย ของที่อยู่ข้างในก็ต้องเป็นของพวกเราอยู่แล้ว”