ตอนที่ 152 เก่งขึ้นอีกแล้ว

ตอนที่ 152 เก่งขึ้นอีกแล้ว

สามคนกินบะหมี่เสร็จ เฉินเจิงก็ปั่นจักรยานพาหานชิงฉือกลับหมู่บ้าน ทิ้งชามไว้ให้เซี่ยจ้านถิงล้างเองโดยไม่เกรงใจเลยสักนิด

มองแผ่นหลังของสองคนที่จากไป เซี่ยจ้านถิงก็หัวเราะพลางด่าขึ้นหนึ่งประโยค “เจ้าเด็กเหลือขอ!”

นี่จะเหมือนผู้บัญชาการสูงสุดของปฏิบัติการหน้านิ่ง ๆ ไม่ค่อยพูดไม่ค่อยยิ้มอย่างตอนแรกพบเฉินเจิงได้ยังไง สองคนสนิทสนมกันจนแทบไม่ต่างจากพ่อกับลูกแท้ ๆ

ชายบึกบึนร่างสูงใหญ่ขนาดนั้น กลับคาดผ้ากันเปื้อนฮัมเพลงปฏิวัติอยู่ในห้องครัว ล้างชามไปด้วย เป็นความผ่อนคลายที่หาได้ยาก