กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 52 ดูขานั่นสิ
ลานตากธัญพืชนั่นเสียงคนอึกทึกครึกโครม ฟ้ามืดสนิทไปแล้ว รอบ ๆ ปักคบเพลิงไว้ให้แสงสว่าง
ฝูงคนที่มุงดูกลับไม่รู้สึกหนาวเลย ดูฆ่าหมูไปพลางวิจารณ์ติชมตัวหมูไปพลาง ดีใจเหลือเกิน
บรรดาแม่บ้านช่วยต้มน้ำช่วยงานไปพลาง คุยโอเถียไปพลาง ยุ่งไปอย่างสนุกสนานเพลิดเพลิน
“นี่ป้า ลำโพงกระจายเสียงบอกว่าหมูตัวนี้ยุวชนหานช่วยล่ามา ป้าว่าเป็นเรื่องจริงหรือเปล่า”
“นั่นจะเท็จได้ยังไง คนเห็นกันอยู่ตั้งสิบกว่าคนเลย”
“เธอว่ายุวชนหานนี่เก่งเชียนะ ไถนายังบาดเจ็บมาเลย แต่ยิงหมูกลับยิงได้”
“ก็คนจากเมืองเขามีฝีมือสิ”
“ฉันว่าไม่ใช่อย่างนั้นนะ เธอดูสิยุวชนหญิงคนอื่นล่าหมูได้บ้างหรือ ไม่ต้องพูดถึงหมูหรอก แม้แต่กระต่ายยังยิงไม่ถูกเลย นี่ป้า ป้าว่ายุวชนหานจะเหลือบมองไอ้หนุ่มบ้านฉันไหม อายุก็กำลังเหมาะเป๊ะเลย”