ตอนที่ 47 ลูกค้าผู้น่าสงสาร

ตอนที่ 47 ลูกค้าผู้น่าสงสาร

เฉินเจิงได้ยินเสียงคุ้นเคยจากด้านนอก จึงเดินไปเปิดประตูให้หนิงหย่วน

หนิงหย่วนมีศีรษะล้านวาววับ เขายิ้มจนเห็นเหงือก พอเห็นเฉินเจิงทำหน้าบึ้งก็พูดอย่างเจ้าเล่ห์ว่า “ฉันรบกวนนายกับสหายหลินหรือเปล่า?”

จนถึงตอนนี้เขายังไม่รู้ชื่อจริงของหานชิงฉือ จึงเรียกเธอว่าสหายหลินมาตลอด และยังคิดมาตลอดว่าหานชิงฉือเป็นสาวเงียบ ๆ ที่ไว้ผมหน้าม้าตรงและสวมแว่น อีกทั้งความทรงจำเรื่องกระบนใบหน้าของหานชิงฉือก็ฝังใจเขาเป็นพิเศษ

เฉินเจิงคร้านจะสนใจเขา โตจนป่านนี้แล้วยังทำตัวเด็ก ๆ อยู่ได้ เขาพาหนิงหย่วนไปที่ห้องครัวเพื่อทักทายหานชิงฉือก่อน พอหนิงหย่วนเห็นหน้าตาของหานชิงฉือชัด ๆ ก็ร้องอุทานว่า “พี่เจิง นายเปลี่ยน...”