ตอนที่ 12 ดื่มน้ำ

ตอนที่ 12 ดื่มน้ำ

“สหายเฉินใช่ไหม?” หานชิงฉือกำลังเดินไปทางลานเล็ก ๆ ที่เคยนั่งอยู่เป็นประจำ ตั้งใจว่าจะไปนั่งเล่นสักหน่อย

ระหว่างทางเธอเห็นคนที่ดูเหมือนเฉินเจิงกำลังก้มตัวจัดการสัตว์ที่ล่าได้อยู่ตรงนั้น จึงเอ่ยทัก

ตลอดเวลาหนึ่งเดือนกว่าที่ผ่านมา ทั้งสองคนพูดคุยกันเพียงครั้งสองครั้งเท่านั้น จึงยังไม่ค่อยสนิทกัน อีกทั้งน้ำใจเรื่องกระต่ายตัวก่อน เธอก็ยังไม่ได้ตอบแทน

พูดถึงเรื่องนี้แล้ว แม้ฝีมือของหานชิงฉือจะไม่เลว แต่หลังจากครั้งก่อนที่เฉินเจิงช่วยจับกระต่ายให้ ต่อมาเธอขึ้นเขาแล้วเจอกระต่ายอีกสองครั้ง กลับจับไม่ได้เลยสักครั้ง กระต่ายทั้งขี้ตกใจและระแวดระวัง แค่มีเสียงเคลื่อนไหวนิดเดียวก็หนีไปแล้ว

ท้ายที่สุดแล้ว แม้พละกำลังของหานชิงฉือจะพอใช้ได้ แต่เธอก็ไม่ใช่คนที่ฝึกวิชาต่อสู้มาเป็นอาชีพ ไม่เคยฝึกอย่างเป็นระบบ ความเร็วจึงตามไม่ทัน