ตอนที่ 7 เฉินเจิง

ตอนที่ 7 เฉินเจิง

“พี่หลิวหมิง อยู่ไหม ฉันเฉินเจิง หัวหน้ากองการผลิตให้พวกนายไปเอาธัญพืชที่ลานตากธัญพืช” ประตูรั้วลานบ้านเล็กถูกเคาะขึ้น หลิวหมิงกำลังล้างหน้าแปรงฟัน ส่วนเฉินไป๋เป็นคนไปเปิดประตู

“นายเองเหรอ เฉินเจิง เข้ามานั่งก่อนสิ พี่หมิงกำลังอาบน้ำ เดี๋ยวพวกเราไปด้วยกัน” เฉินไป๋พูดอย่างดีใจ ทั้งที่เพิ่งมาที่นี่ได้สองวัน ไม่รู้เหมือนกันว่าพวกเขาไปรู้จักกันได้อย่างไร

หลังจากเชิญเฉินเจิงเข้ามาแล้ว เฉินไป๋ก็ใช้สีหน้าบิดเบี้ยวทุบ ๆ เคาะ ๆ ตู้เสื้อผ้าขนาดใหญ่ใบหนึ่ง มือของเขาพองเป็นตุ่มน้ำไม่ใช่หรือ ทุกครั้งที่เคาะก็เจ็บทุกครั้ง

เฉินเจิงมองเขาแวบหนึ่ง สีหน้าบนใบหน้านั้นชวนแสบตาอยู่ไม่น้อย อีกทั้งเขายังรู้ว่าพวกเขาเพิ่งทำงานเกษตรเป็นวันแรก จึงพอเดาสถานการณ์ได้

เขารับเครื่องมือจากมือเฉินไป๋แล้วช่วยซ่อมตู้ ส่วนหานชิงฉือล้างหน้าแปรงฟันเสร็จแล้วก็ถือกะละมังเครื่องเคลือบของเธอออกมาจากห้องเก็บของเล็ก แม้ผมจะใช้ผ้าเช็ดแล้ว แต่ยังมีไอน้ำเกาะอยู่

หลังอาบน้ำเสร็จ ร่างกายก็สดชื่น หานชิงฉืออารมณ์ดีไม่น้อย