ตอนที่ 3 ลงชนบท

ตอนที่ 3 ลงชนบท

พอถึงเที่ยงวัน เธอก็ขึ้นรถไฟ หาที่นั่งและจัดสัมภาระเรียบร้อย

หานชิงฉือถึงได้ว่างลง เธอมีเวลาพิงหน้าต่างรถไฟพลางคิดว่า ตอนบ่ายเมื่อสำนักงานถนนไปเก็บบ้านจากหญิงชราย่ารอง สีหน้าหลากอารมณ์ของครอบครัวนั้น แค่คิดก็อดรู้สึกดีใจขึ้นมาไม่ได้

พอรถไฟใกล้ออก ผู้โดยสารที่นั่งข้าง ๆ ก็เข้ามานั่งกันจนเต็ม

ห้าโมงเย็น สำนักงานถนนไปเก็บบ้านตรงเวลา โฉนดบ้านทั้งสองฉบับอยู่ในมือของหานชิงฉือเอง และเธอก็เซ็นสัญญาเช่ากับสำนักงานถนนเรียบร้อยแล้ว หลังหนึ่งคือบ้านเดิมที่ครอบครัวของพวกเธอเคยอาศัยอยู่ ส่วนอีกหลังคือบ้านที่ครอบครัวย่ารองพักอยู่

สำนักงานถนนแบ่งคนออกเป็นสองกลุ่ม แยกกันไปเก็บบ้านทั้งสองหลัง พอมาถึงบ้านของย่ารอง ครอบครัวใหญ่ครอบครัวนี้ก็คงกำลังเตรียมทำอาหารเย็นพอดี ทั้งลานบ้านเต็มไปด้วยผู้คนที่ส่งเสียงเอะอะวุ่นวาย

ย่ารองยังยืนเท้าเอวเหมือนกาน้ำชา ด่าลูกสะใภ้ทั้งหลายอยู่ พอเห็นผู้อำนวยการหวังจากสำนักงานถนนกับพวกพ้องก็ถึงกับชะงักไป

ก่อนที่เธอจะทันได้ตั้งตัว ผู้อำนวยการหวังก็พูดขึ้นก่อนว่า “พี่สะใภ้หลี่ พวกเรามาเก็บบ้าน บ้านหลังนี้ชิงฉือให้พวกเราเช่าแล้ว พวกคุณจัดของและย้ายออกก่อนเที่ยงวันพรุ่งนี้เถอะ!”