ตอนที่ 1 หานชิงฉือ

ตอนที่ 1 หานชิงฉือ

ตอนตีสอง หานชิงฉือลืมตาขึ้นอย่างฉับพลัน นี่เป็นความฝันนี้อีกแล้ว เธอฝันถึงชีวิตของเด็กสาวคนหนึ่งที่หน้าตาเหมือนเธอทุกประการ

เธอยกมือคลึงศีรษะที่ปวดตุบ ๆ นี่เป็นแบบนี้ติดต่อกันมาหลายวันแล้ว ราวกับว่ามีคำใบ้บางอย่างซ่อนอยู่ในความมืดมิด

ทันใดนั้นเธอก็นึกถึงจดหมายที่ปู่มอบให้ก่อนเสียชีวิต ปู่จากไปเมื่อ 2 ปีก่อน ตอนที่เธออายุ 14 ปี

ตอนนั้นเธอยังเรียนอยู่ต่างประเทศ ปู่จากไปอย่างกะทันหันจนเธอไม่มีโอกาสได้เห็นหน้าปู่เป็นครั้งสุดท้าย และต้องสูญเสียญาติคนสุดท้ายบนโลกใบนี้ไป

ปู่ผู้รักเธอจากไปแล้ว เหลือเพียงจดหมายเย็นชาไร้ความรู้สึกหนึ่งฉบับกับกล่องหนึ่งใบ

ในกล่องมีจี้หยกชิ้นหนึ่งซึ่งเปล่งประกายแวววาวนุ่มนวล เธอไม่ได้ตั้งใจเปิดมิติแห่งหนึ่งขึ้นมา มิตินั้นไม่ใหญ่ ประมาณ 50 ตารางเมตร ไม่มีอะไรพิเศษ เป็นเพียงคลังพกพาที่สะดวกมาก