กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 167: ฉันไม่ได้ชอบคนโง่
“เห็นไหม พูดมาตั้งเยอะ สุดท้ายก็ยังพูดอะไรไม่ออกสักคำ…”
เสิ่นเจี้ยนเจี้ยนกัดฟัน แต่แววตากลับฉายความเห็นใจอยู่เล็กน้อย
เธอหันหน้าไปอีกทาง “แล้วแต่”
เสิ่นชิงเยี่ยนยังคงไม่พูดอะไร นั่งนิ่งอย่างสงบ ราวกับคำพูดของเสิ่นเจี้ยนเจี้ยนทำอะไรเธอไม่ได้
“นี่ เธอจะทำอะไรน่ะ?”
ตอนนั้นเอง เด็กสาวหน้าตาสะสวยคนหนึ่งค่อยๆ เดินเข้ามา ริมฝีปากมีรอยยิ้มหวาน
เสิ่นเจี้ยนเจี้ยนขยับไปยืนขวางหน้าพี่สาว
“พี่สาวคนสวย เรามาทำความรู้จักกันได้ไหมคะ?”
หลี่รั่วรั่วเอียงคอ ดวงตายิ้มเป็นประกาย