กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 148: ช่วยเสิ่นชิงเยี่ยนทาครีมกันแดด
“เอ่อ...” หลินอี้หันกลับไปมอง เด็กผู้หญิงสามคนไม่รู้ว่าเล่นห่างออกไปตั้งแต่เมื่อไร ตอนนี้อยู่ห่างจากพวกเขาราวยี่สิบเมตร จนเกือบเข้าไปถึงเขตน้ำตื้น และถูกน้ำทะเลท่วมร่างไปกว่าครึ่งแล้ว
“มะ...ไม่เป็นไร”
เสิ่นชิงเยี่ยนพูดเสียงเบา จริงๆ เธอก็อยากตะโกนให้ดังเหมือนกัน แต่...
พอสวมชุดนี้แล้ว...เธอก็รู้สึกว่าทั้งร่างไม่มีแรงขึ้นมาเสียอย่างนั้น...
“จริงๆ ไม่ต้องทาก็ได้นะ เธอไม่ลงไปเล่นน้ำเหรอ?” หลินอี้กระแอมเบาๆ พยายามข่มตัวเองไม่ให้มองเธอ
กลิ่นอายบนตัวเธอช่างชวนให้คนหวั่นไหวเหลือเกิน ปกติเธอเป็นนักเรียนหัวกะทิแสนเย็นชาจากภาควิชาวิทยาการคอมพิวเตอร์ เป็นถึงเทพธิดาของมหาวิทยาลัย แต่พอสวมชุดว่ายน้ำแล้ว...
ความแตกต่างนั้นทำเอาเลือดลมพลุ่งพล่านอย่างบอกไม่ถูก...