บทที่ 132: แอบส่องไม่มีความผิด

บทที่ 132: แอบส่องไม่มีความผิด

แต่โจวเจ๋อน่ะเหรอ หล่อเกินไปจนดูร้ายกาจ ช่างเถอะ

เขาคงไม่เอาหรอกจริงๆ

หลินอี้ไม่ได้บังคับเขา ตั้งใจว่าจะหาโอกาสเลี้ยงข้าวเขาดีๆ สักมื้อ

เซี่ยเจี้ยนหว่าน: อาอี้~ ตื่นหรือยัง?

อืม ตอบข้อความต่อดีกว่า

หลินอี้: ตื่นแล้ว มีอะไรเหรอ?

เซี่ยเจี้ยนหว่าน: อาอี้ งั้นเราไปกินข้าวที่โรงอาหารกันเถอะ~ ทำเหมือนคู่รักธรรมดาๆ ในมหาวิทยาลัยไง~

แน่นอนว่าหลินอี้ไม่มีทางปฏิเสธ เผื่อว่า...เผื่อวันนี้จะมีสวัสดิการอะไรอีกล่ะ?

ใช่ไหมล่ะ ถึงจะดับไฟไม่ได้ แต่ก็ช่วยดับกระหายได้นะ...