บทที่ 120: เปิดหน้าต่างหน่อย ขอสูดอากาศสักหน่อย

บทที่ 120: เปิดหน้าต่างหน่อย ขอสูดอากาศสักหน่อย

“คุณผู้ชาย ระวังพื้นด้วยครับ”

“ยินดีต้อนรับสู่เที่ยวบิน”

“ว้าว...” โจวเสี่ยวหลงกำลังจะส่งเสียงด้วยความประหลาดใจ แต่หลินอี้กดเขาไว้เสียก่อน

หลินอี้ยิ้มโดยไม่จริงใจ “ใจเย็นๆ ฉันรู้ว่านายไม่เคยเห็นของพวกนี้ แต่ช่วยทำเป็นเคยเห็นหน่อยได้ไหม? ทำเท่เป็นหรือเปล่า?”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ดวงตาของโจวเสี่ยวหลงก็สงบนิ่งลงทันที “ได้ พี่ใหญ่”

หลินอี้เองก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก ที่นั่งชั้นหนึ่งของเสิ่นชิงเยี่ยนอยู่ข้างเขา

อีกอย่าง เพราะกลัวโจวเสี่ยวหลงจะก่อเรื่องอะไรขึ้นมาในชั้นประหยัด หลินอี้จึงซื้อตั๋วชั้นหนึ่งให้เขาด้วย

เขานั่งอยู่ด้านหน้าเยื้องไปทางด้านหน้าของทั้งสองคนเล็กน้อย