กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 109: ฉันไม่ได้ร้องเพลงให้เธอฟังสักหน่อย!
“เอ่อ ฉันรู้แล้ว” ซูเสี่ยวโหรวพยักหน้าอย่างกระอักกระอ่วน ขยับเท้าเบาๆ ตั้งใจจะเดินออกไป
แต่ฉู่หรานกลับยื่นมือมาขวางเธอไว้ ดวงตาเปี่ยมไปด้วยความเร่าร้อน “เพื่อนนักศึกษาซู ที่ผ่านมา ฉันคิดมาตลอดว่าสถานะของเราคือกำแพงกั้นระหว่างกัน แต่ตอนนี้ เธอให้โอกาสฉันได้ไหม?”
จ้าวข่ายชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนหันหน้าหนีอย่างกระอักกระอ่วนแล้วเงยหน้ามองท้องฟ้า
พี่ใหญ่ของฉันเอ๊ย นายมองไม่ออกเลยหรือไงว่าเขาได้ยินทุกอย่างที่นายเพิ่งพูดไปแล้วน่ะ?
นายเพิ่งบอกว่าจะจัดการเซี่ยเจี้ยนหว่านก่อนแท้ๆ
แล้วตอนนี้ยังมาพูดอะไรแบบนี้กับซูเสี่ยวโหรวอีก?
จ้าวข่ายไม่รู้จริงๆ ว่าควรพูดอะไรในตอนนี้ ได้แต่บ่นอยู่ในใจไม่หยุด