กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 104: คนป่า
เด็กหนุ่มผมเขียวเหลือบมองซูเสี่ยวโหรว ก่อนจะกวาดตามองอย่างรวดเร็ว แล้วพยักหน้าอย่างครุ่นคิด “ที่แท้นายก็เป็นคนใจบุญนี่เอง!”
นายท่านผู้เฒ่าเคยบอกว่า บนโลกนี้มีทั้งคนเลวและคนดี
ถ้าได้เจอคนดี เราก็จะได้เห็นด้านสวยงามของโลกใบนี้!
ไม่นึกเลยว่าพวกเราสามพี่น้องร่วมสาบานเพิ่งลงจากเขา ก็ได้เจอคนใจบุญขนาดนี้เข้าแล้ว!
“เชิญ”
หลินอี้ยื่นมือออกไป
ในที่สุดทั้งสามก็คลายความระแวง แล้วก้าวเข้าไปในร้านชานมอย่างเต็มฝีเท้า!
“พี่ใหญ่!! ที่นี่มีลมเย็นด้วย!! หรือว่าจะเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์อะไรสักอย่าง!!”
“พี่ใหญ่! น้ำแข็ง! นั่นคือน้ำแข็งจริงๆ! น้ำที่ถูกแช่แข็งในตำนานอย่างที่นายท่านผู้เฒ่าเคยบอกไว้!”